Жел ойнаған төсінде Сарыарқадай жері бар, Отау тіккен мекені қазағындай елі бар. Ақселеуі тербелген, жусан исі аңқыған, Айналайын алысқа кеткен дарап даңқынан. Қайран менің сар далам зобалаңды көп көрген, Ашаршылық, соғысты...АЛЖИР-ді де өткерген. Хан Кене де кешегі жауын жүрген қол қандап, Аяғынан келтірді бекінісін талқандап. Сол бекініс орнында белгісіндей жастықтың, Жаңа қала салынды астанасы астықтың. Әркім мұнан арқалап қажеттісін өзіне, Туған жердің ырысын алмады да сезіне. Батпағына бытысып жүрген жұртты сор басып, Құтқарғандай болды ғой еркін елдің ордасы. Оттан ыстық Отанның соққан
Для доступа к подробной части необходимо зарегистрироваться